Tags

, , , , ,

( Živojinu J. Rankoviću, potpukovniku )

U grimizu zore, lep kô plod sa grana,
Kô polje gde rujni makovi se žare,
Sa litijom narod hrli sa svih strana
Uz klisuru pokraj Nerodimke stare.

S decom u naručju vedre majke hode;
Trče cure, momci, zažarena lika;
Nejaku unučad sedi starci vode,
I svi bi što brže na vrh Kačanika.

Onamo je Marko dojezdio danas –
Šarac kopa, rže, silan Marko pije,
A na travi sablje salomljene dvije
I dva koplja bojna… I Musa Arbanas,

Rasporen, držeći još balčak od srebra,
Leži nauznačke. Grdosija prava.
Tri mu srca plamte ispod troja rebra,
A na jednom, eno, ljuta guja spava.

“Tebe boga hvalim!” šumi lišće s grma.
Poju reke, bašte, gajevi i vrela,
I sve… I dok zvona svud zvone kô srma,
I kô krune trepte gradovi i sela

U grimizu zore, lep kô plod sa grana,
Kô polje gde rujni makovi se žare,
S litijom narod hrli sa svih strana
Uz klisuru pokraj Nerodimke stare…

1913.